ÇABA : bir işi yapmak için harcanan güç
ÇAĞ : belirli bir özelliği göz önünde tutularak ele alınan zaman bölümü
ÇAĞIL : çağ ile ilgili, çağdaş; çakıl, “çağıl çağıl” ikilimesinden biri
ÇAĞILTI : suyun, akarken taşlara, kayalara çarparak çıkardığı tatlı ses
ÇAĞIN : şimşek, yıldırım
ÇAĞLA : Badem, erik ve Kaysı gibi meyvaların ham hali
ÇAĞLAR : çaplama sesi çıkaran, çağlayan
ÇAĞLASIN: çağıltılarla akıp gitsin, çağıltılarla dökülsün
ÇAĞLAYAN: akarsuyun, yüksekten çağıltılarla, köpürerek döküldüğü yer
ÇAĞRI : birinin bir yere gelmesini isteme
ÇELGİN : yaralı av hayvanı
ÇIĞ : dağlarda, bir yerden koparak yuvarlandıkça büyüyen kar yığını
ÇIĞIL : başa takılan altın
ÇIĞIN : omuz başı; çıkın, bohça
ÇIĞIR : çığın açtığı yol; keçiyolu; (mecaz olarak) başkalarının da uyabileceği yeni yol
ÇINLA : çın çın diye ses verir; “çınlamaktan buyruk

CAİZE:Armağan, hediye. 2. Yol yiyeceği, azık. 3. Eski şairlere yazdıkları methiyeler için verilen bahşiş.
CAHİDE: Çalışan, çaba gösteren
CANAN: Sevgili, yar
CANAY:Ay gibi temiz, saf, parlak kimse.
CANDAN: Yürekten, içten
CANEL: İçten, candan uzatılan dostluk eli
CANELA:Gözlerinin güzelliğinden içtenliği okunan
CANGÜL:1. Gül gibi canlı. 2. Güzel, temiz kimse.
CANKAT: Yaşamına can ekle, sevinçle dol
CANNUR:Özü aydınlık, nurlu kimse.
CANSEL: Cana dair, canla ilgili
CANSET:Küçük kraliçe, prenses.
CANSIN: İçten, gönüldensin
CANSU: Cana benzer değerde
CAVİDAN: Ebedi, sonsuz
CEDA:Bol yağmur, rahmet hediye, ihsan, in’am avantaj, kazanç.
CELİLE: Büyük, ulu