ÇABA : bir işi yapmak için harcanan güç
ÇAĞ : belirli bir özelliği göz önünde tutularak ele alınan zaman bölümü
ÇAĞIL : çağ ile ilgili, çağdaş; çakıl, “çağıl çağıl” ikilimesinden biri
ÇAĞILTI : suyun, akarken taşlara, kayalara çarparak çıkardığı tatlı ses
ÇAĞIN : şimşek, yıldırım
ÇAĞLA : Badem, erik ve Kaysı gibi meyvaların ham hali
ÇAĞLAR : çaplama sesi çıkaran, çağlayan
ÇAĞLASIN: çağıltılarla akıp gitsin, çağıltılarla dökülsün
ÇAĞLAYAN: akarsuyun, yüksekten çağıltılarla, köpürerek döküldüğü yer
ÇAĞRI : birinin bir yere gelmesini isteme
ÇELGİN : yaralı av hayvanı
ÇIĞ : dağlarda, bir yerden koparak yuvarlandıkça büyüyen kar yığını
ÇIĞIL : başa takılan altın
ÇIĞIN : omuz başı; çıkın, bohça
ÇIĞIR : çığın açtığı yol; keçiyolu; (mecaz olarak) başkalarının da uyabileceği yeni yol
ÇINLA : çın çın diye ses verir; “çınlamaktan buyruk
ÇİÇEK: Bitkilerin üreme organlarını taşıyan renkli bölümü
ÇİĞDE : Suyun derin olmayan yeri, sığ yer
ÇİĞDEM : türlü renklerde çiçek açan bir kır bitkisi
ÇİLAY: Ayın üzerinde beliren açık renkli lekeler
ÇİLEN : Ince ince yağan yağmur; bir dağ yemişi, yabanil hünnap,
ÇİLER: güzel ötüşlü, bülbül gibi çileyen
ÇİMEN : doğal olarak biten çim, yeşillik
ÇİSE : çiseleyen yağmur damlası
ÇİSEM : çise, Çisen
ÇİSEN: çiseleyen yağmur
ÇİSİL:İnce yağmur.
ÇİTLEMBİK : mercimek büyüklüğünde, fıstık tadında meyve veren, düz kabuklu, kayona benzer bir ağaç
ÇOLPAN : Gözleri uzağı iyi gören, ilerigörüşlü